Posts tagged murakami
Ayate
ရိုး စင္း တဲ့ အိပ္ မက္ ဆိုး တစ္ ခု ပါ ပဲ အဲ ဒီ လို သူ ေတြး မိ တယ္
ေဆာင္းတြင္းဆိုဒီမွာေကာင္းတယ္၊အျဖဴေရာင္ဟာတလက္လက္ဖိတ္လို႔၊အရာရာတိုင္းဟာေအးခဲလို႔။
(ဦးသိုးႀကီး)
“Winter’snicehere, sparklingwhite. Everythingallfrozen.”
The Sheep Man, A Wild Sheep Chase
သိုးရိုင္းေျခရာ
(၄၀) နာရီသံပါတ္ေပးတဲ့ၾကြက္
‘မီးဖိုမ်က္ႏွာၾကက္ ထုပ္တန္းတစ္ခုကေန ငါ့ကိုယ္ငါ ဇြဲၾကိဳးခ်လိုက္တယ္’လို႕ ၾကြက္က ဆက္ေျပာတယ္။ ‘ဦးသိုးၾကီးက ငါ့ကို ကားဂိုေဒါင္ေဘးမွာ ျမွဳပ္ေပးတယ္။ တကယ္လို႔ မင္းစိုးရိမ္တတ္မယ္ဆိုရင္ တစ္ခုေတာ့ ေျပာလိုက္ပါေပရဲ့။ ေသတာခ်ည္းသက္သက္ကေတာ့ သိပ္မနာလွဘူးကြ။ ျပႆနာကို မရွိတာ။’
‘ဘယ္တုန္းကလဲ’
‘မင္းမေရာက္ခင္ တစ္ပတ္’
‘ဒါဆို နာရီသံပါတ္ေပးခဲ့တာ မင္းေပါ့’
Hatsumi & Tōru (text)
Norwegian Wood (imdb)
ေနာ္ေဝသစ္ေတာ (summary)
530 Plays
Bob Dylan
A Hard Rain's A-Gonna Fall
Bob Dylan - A Hard Rain’s A-Gonna Fall
“Dylan’s singing made me think of the girl at the car rental. Why sure, give her some happiness too. I pictured her in her company blazer - green, the color of baseball turf - white blouse, black bow tie. There she was, listening to Dylan, thinking about the rain.
I tought about rain myself. A mist so fine, it almost wasn’t rain. Falling, ever fair, ever equal, it gradually covered my consciousness in a filmy, colorless curtain.
Sleep had come.
Now I could reclaim all I’d lost. What’s lost never perishes. I closed my eyes and gave myself over to sleep.
Bob Dylan was singing A Hard Rain’s A-Gonna Fall, over and over.”
— Haruki Murakami - Hard-boiled Wonderland and the End of the World
- The Rat (A Wild Sheep Chase - Haruki Murakami)
"Dying itself wasn't all that painful, if you worry about that sort of thing." -the Rat-
Haruki Murakami.: “I waited for the compressed-air hiss of the elevator doors shutting...
“I waited for the compressed-air hiss of the elevator doors shutting behind me before closing my eyes. Then, gathering up the pieces of my mind, I started off on the sixteen steps down the hall to my apartment door. Eyes closed, exactly sixteen steps. No more, no less. My head blank from the…
Youtube: On seeing the 100% perfect woman one beautiful April morning - Haruki Murakami
Happy New Year Post
“ကဖ္ကာ … လုတိုင္းရဲ့ဘ၀မွာ ဘယ္လိုမွ ေနာက္ျပန္လွည့္လို႕ မရေတာ့တဲ့ အမွတ္တစ္မွတ္ေတာ့ ရွိၾကစၿမဲပါ။ တခ်ိဳ႕ကိစၥေလးေတြမ်ားမွာဆိုရင္ မင္းဘယ္လိုမွ ေရွ႕ဆက္တိုးလို႕ မရေတာ့တဲ့အထိပါပဲ။ အဲလိုအမွတ္တစ္ခုကို ေရာက္လို႕ရွိရင္ ငါတို႕ေတြ အလုပ္ႏိုင္ဆံုးကေတာ့ အျဖစ္မွန္ကို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ လက္ခံလိုက္ၾကဖို႕ပဲ။ ဒီလိုပဲ ငါတို႕ရွင္သန္ၾကရတယ္”
- Oshima
(Kafka on the Shore - Haruki Murakami)
Murakami fan ေတြ သိၾကတဲ့ ဟိုးတုန္းက ဒိုင္ေၾကာင္ေလးတစ္ပိုဒ္ပါ။ တေလာက အသိတစ္ေယာက္က အဲဒီစာပိုဒ္ (English trans.) ကို ဖတ္ၾကည့္ၿပီး သိပ္အဆန္းတၾကယ္ေတာ့ မဟုတ္သလိုပဲလို႕ ေျပာသြားေတာ့မွ နည္းနည္းျပန္ေတြးမိသြားတယ္။ ကိုယ့္ဖက္က လိုက္လိုက္ထည့္ေနလို႕ ဒီတစ္ပိုဒ္ဟာ အထဲမွာ ဆတ္ကနဲေလး က်င္သြားသလိုလို၊ ဟိုဟာသတိရ ဒီဟာသတိရ ျဖစ္သလိုလိုေတြ ျဖစ္ေနတာကိုး။ အမွန္က ခပ္တည္တည္နဲ႔သာ ရႊိဆိုဆြဲခ်လိုက္ရင္ သူေျပာသလိုပဲ။ ဘာမွကို မဟုတ္တာ။
ေလာေလာဆယ္ အေခၚအေျပာေတြၾကားမွာေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဘာမွ(ဘာမွ) မခံစားေလ ေကာင္းေလပဲ။ ရႊိ ရႊိဆို ဒီတစ္ႏွစ္ ထပ္ၿပီး ထပ္လာဦး ေနာက္တစ္ႏွစ္။ ခပ္သြက္သြက္ ျဖတ္သြားေလ ေကာင္းေလပဲလို႔ သူေတြးေနမိတယ္။ ေနာက္အေရးၾကီးတာ တစ္ခုက ဘာမွသိပ္အဆန္းတၾကယ္ လိုက္မခံစားဖို႕ပဲ။ မွာေတာ့ထားရမယ္။ ေျပာလို႔လဲ ရပါ့မလား မသိပါဘူး ဒီေကာင္။
စာၾကြင္း - မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ ငါၾကားႏိုင္ေလာက္မယ့္ အသံမ်ိဳးနဲ႔ မင့္ဘယ္လိုက ဘယ္ခ်မ္းသာကိစၥေတြ ပြစိပြစိ မရပ္မနား လာလာမရြတ္ပါနဲ႕ေတာ့လားကြာ မင္းပါးေညာင္းသလို ငါလည္းနားေညာင္းတယ္ ဒါမွမဟုတ္ နားေထာင္မယ့္လူတေယာက္ေယာက္ကို သြားေျပာေနပါလား။ ေက်းကြာ
ထပ္ဆင့္ စာၾကြင္း - wtf?
Kafka, in everbody’s life there’s a point of no return. And in a very few cases, a point where you can’t go forward any more. And when we reach that point, all we can do is quietly accept the fact. That’s how we survive.
(via murakamistuff)
